Het Space Environment Report van ESA laat een groeiende kloof zien tussen ruimtevaartgroei en duurzaamheid.

Het laatste ESA-rapport over de ruimteomgeving Dit benadrukt een belangrijke realiteit voor de ruimtevaartsector: hoewel de inspanningen om de duurzaamheid in de ruimte te verbeteren aan momentum winnen, houden ze nog geen gelijke tred met de groei van de ruimtevaartactiviteit.

Het toenemende aantal satellieten in een baan om de aarde weerspiegelt de enorme waarde die diensten vanuit de ruimte voor de samenleving opleveren, van communicatie en navigatie tot aardobservatie en nationale veiligheid, en maakt bovendien geheel nieuwe toepassingen mogelijk, zoals de productie van geneesmiddelen in een baan om de aarde. De uitdaging is niet de groei zelf, maar ervoor zorgen dat de inspanningen om de impact te beperken en te verminderen gelijke tred houden met die groei.

Naarmate het aantal lanceringen blijft toenemen, wordt het steeds belangrijker om dat evenwicht te bewaren.

Een groeiende ruimte-economie vereist een groeiende inspanning op het gebied van duurzaamheid.

Het rapport laat zien dat er in 2025 meer dan 4.000 nieuwe ladingen in een baan om de aarde zijn gebracht, wat neerkomt op ongeveer tien nieuwe ladingen per dag. Dit is grotendeels te danken aan commerciële satellietconstellaties en het toenemende gebruik van meeliftmissies, wat de versnelde groei van de ruimte-economie weerspiegelt. Hoewel toekomstige lanceeractiviteiten afhankelijk zullen zijn van factoren zoals de beschikbaarheid van lanceercapaciteit en de marktvraag, zijn er weinig aanwijzingen dat deze trend op korte termijn zal keren, aangezien operators bestaande constellaties blijven uitbreiden en nieuwe voorbereiden.

Tegelijkertijd boeken exploitanten vooruitgang in het invoeren van meer verantwoorde werkwijzen. Zoals blijkt uit paragraaf 6.1.1 van het volledige rapportDe naleving van maatregelen ter beperking van afvalvervuiling verbetert, en er wordt meer aandacht besteed aan de afvoer van afval.

Het rapport van ESA wijst echter ook op een groeiend onevenwicht. Grote raketonderdelen en andere risicovolle objecten worden nog steeds achtergelaten en blijven in een baan om de aarde nadat ze hun missie hebben voltooid. Veel van deze objecten vertegenwoordigen een van de grootste risico's op fragmentatie op de lange termijn in de ruimte. Naarmate het aantal actieve ruimtevaartuigen toeneemt, blijven deze risico's zich opstapelen, waardoor de druk op de duurzaamheid van belangrijke orbitale regio's op de lange termijn toeneemt.

De uitdaging op het gebied van duurzaamheid draait om balans.

Een groeiende ruimte-economie is afhankelijk van de lancering van nieuwe ruimtevaartuigen, de inzet van nieuwe diensten en de uitbreiding van de toegang tot de ruimte. Het doel mag niet zijn om innovatie of groei te beperken. In plaats daarvan moet het doel zijn om ervoor te zorgen dat groei gepaard gaat met gelijkwaardige vooruitgang op het gebied van risicobeperking en herstel.

Succesvolle transportsystemen werken volgens dit principe. Naarmate de activiteit toeneemt, groeit ook de behoefte aan infrastructuur, onderhoud en verkeersmanagement. In de ruimtevaart is dat niet anders. Naarmate het aantal actieve ladingen toeneemt, moeten ook de systemen die duurzame operaties ondersteunen, meegroeien. Anders wordt de kloof tussen groei en duurzaamheid in de loop der tijd groter, waardoor het operationele risico toeneemt en de ruimtevaartindustrie op de lange termijn aanzienlijke financiële gevolgen ondervindt.

Waarom het beperken en herstellen van schade belangrijk is

Het nemen van maatregelen ter beperking van de risico's blijft essentieel. Het verantwoord ontwerpen van ruimtevaartuigen met het oog op onderhoud en verwijdering, het voorkomen van fragmentatie in een baan om de aarde en het garanderen van een veilige verwijdering van satellieten aan het einde van hun missie zijn allemaal cruciale stappen naar een duurzamere ruimteomgeving.

Maar risicobeperking alleen richt zich op toekomstig gedrag. Het neemt de risico's die al bestaan ​​niet weg. De huidige ruimteomgeving bevat tientallen jaren aan verzamelde objecten, waaronder afgedankte satellieten, raketonderdelen en ruimtepuin. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat Het verwijderen van de 50 objecten met het hoogste risico uit hun baan om de aarde zou de toekomstige groei van het ruimteafval met ongeveer 50% kunnen verminderen..

Het beperken van schade kent echter ook inherente beperkingen. Zelfs met een betrouwbaar ontwerp van ruimtevaartuigen en een gedegen afvalverwerkingsplan zal niet elke missie precies volgens plan verlopen. Sommige ruimtevaartuigen kunnen defect raken voordat ze hun eindmanoeuvres hebben voltooid, waardoor ze in een baan om de aarde achterblijven en bijdragen aan de hoeveelheid niet-functionele objecten.

Diensten voor het einde van de levensduur van satellieten kunnen ervoor zorgen dat satellieten op een verantwoorde manier uit hun operationele banen worden verwijderd. Actieve verwijdering van ruimteafval kan risico's uit het verleden aanpakken en defecte, afgedankte satellieten verwijderen die anders jaren of zelfs decennia in een baan om de aarde zouden blijven. Samen helpen deze mogelijkheden de onbalans te verminderen tussen de snelheid waarmee risico's ontstaan ​​en de snelheid waarmee ze worden verwijderd.

Van diensten naar infrastructuur

Historisch gezien werden diensten aan het einde van de levensduur, actieve verwijdering van ruimteafval en onderhoud in de ruimte beschouwd als afzonderlijke missiecapaciteiten. Steeds vaker zouden ze echter als infrastructuur moeten worden gezien. Naarmate de ruimte-economie volwassener wordt, zullen deze capaciteiten net zo belangrijk worden als lanceersystemen, grondstations en satellietnetwerken. Ze bieden de middelen die nodig zijn om ruimtevaartuigen gedurende hun hele levenscyclus te beheren, van de lancering en operationele fase tot onderhoud, afvoer en uiteindelijke verwijdering.

Bij Astroscale zien we deze verschuiving al gaande. Programma's zoals ELSA-M, ADRAS-J2, ESA's CAT-demonstratie in de ruimte En Astroscale France demonstreerde het uit de baan halen van een satelliet met Exotrail en Eutelsat. Ze dragen bij aan de ontwikkeling van de capaciteiten die nodig zijn voor duurzame operaties in een baan rond de aarde. Samen ondersteunen ze een bredere visie: het bouwen van de operationele infrastructuur die vereist is voor duurzame groei op de lange termijn in de ruimte.

Het bouwen van een circulaire ruimte-economie

Jarenlang werd duurzaamheid in de ruimtevaart vooral bekeken vanuit het perspectief van het beperken en herstellen van schade. Tegenwoordig heeft de industrie steeds meer behoefte aan infrastructuur die de orbitale omgeving na de lancering actief kan beheren. Diensten aan het einde van de levensduur, actieve verwijdering van ruimteafval en onderhoud in de ruimte vertegenwoordigen die volgende stap.

Naarmate de orbitale activiteit blijft toenemen, wordt het wegwerpmodel, dat sinds de lancering van de eerste satelliet is gehanteerd, steeds moeilijker vol te houden. Een veerkrachtigere toekomst is er een waarin ruimtevaartuigen kunnen worden onderhouden, geüpgraded, bijgetankt, verplaatst en op verantwoorde wijze buiten gebruik gesteld. Een toekomst waarin exploitanten de waarde van bestaande activa kunnen verlengen en hun rendement op investeringen kunnen maximaliseren. Een toekomst waarin de reeds aanwezige hulpbronnen efficiënter worden gebruikt. Dit vormt de basis van een circulaire ruimte-economie.

Actieve verwijdering van ruimteafval en diensten voor het einde van de levensduur van ruimtevaartuigen helpen de uitdagingen aan te pakken die zich vandaag de dag al in een baan om de aarde voordoen. Onderhoud in de ruimte draagt ​​bij aan een toekomst waarin minder risico's en minder afgedankte objecten ontstaan. Samen vormen deze mogelijkheden een onderdeel van de infrastructuur die duurzame groei in de ruimtevaartsector mogelijk maakt.

Groei en duurzaamheid moeten hand in hand gaan.

De kernboodschap van het nieuwste rapport van ESA is niet dat de groei in de ruimtevaart moet afnemen, maar dat de inspanningen op het gebied van duurzaamheid juist moeten worden opgevoerd.

Diensten voor het einde van de levensduur van een ruimteschip, actieve verwijdering van ruimteafval en onderhoud in de ruimte zijn geen opkomende concepten meer. Ze vormen de infrastructuur die nodig is om voortdurende groei te ondersteunen en tegelijkertijd de risico's op lange termijn te verminderen.

Wil de ruimtevaart ook in de toekomst voordelen blijven opleveren, dan mogen groei en duurzaamheid niet als tegenstrijdige doelstellingen worden beschouwd. De toekomst van de ruimte-economie hangt af van het gelijktijdig opschalen van beide.